Χωριά
Τα Βερανδωτά Χωριά και τα Falaj τους
Τα Al Aqr, Al Ayn και Ash Sharayjah γαντζώνονται στον γκρεμό πάνω από τους οπωρώνες τους, τροφοδοτούμενα από υδάτινα κανάλια αιώνων που λειτουργούν με τη βαρύτητα.
Check dates and availability ↗Χωριά και νερό στο οροπέδιο του Σάικ
| Τοποθεσία | Τι είναι | Γιατί να πάτε |
|---|---|---|
| Αλ Ακρ | Πέτρινο χωριό στην άκρη του οροπεδίου, γνωστό για τους κήπους με τα τριαντάφυλλα | Αφετηρία ή τέρμα της κλασικής πεζοπορίας των τριών χωριών |
| Αλ Άιν | Χωριό σε βραχώδη προεξοχή πάνω από το φαράγγι Ουάντι αλ Άιν | Η πιο φωτογραφημένη θέα του βουνού |
| Αλ Σαράγια | Χωριό που κατηφορίζει προς τις αναβαθμίδες με τις φυτείες | Αναβαθμίδες με τριαντάφυλλα και το πιο πράσινο κομμάτι της διαδρομής |
| Wadi Bani Habib | Χωριό εγκαταλελειμμένο τη δεκαετία του 1980 | Ερείπια πέτρινων σπιτιών· μονοπάτι με σκαλοπάτια που κατηφορίζει μέσα στο φαράγγι |
| Saiq | Ο κύριος οικισμός του οροπεδίου, σε υψόμετρο 2.002 μ. | Υπηρεσίες και σημείο αναφοράς για τα τοπικά κλιματικά δεδομένα |
| Birkat Al Mouz | Κωμόπολη στους πρόποδες της ανάβασης, κάτω από το σημείο ελέγχου | Falaj Al-Khatmeen, μνημείο της UNESCO από το 2006 |
Μια σκάλα από κήπους
Από τον δρόμο, το οροπέδιο μοιάζει με γυμνό γκρίζο ασβεστόλιθο. Πλησιάστε στο χείλος του και το βουνό γυρίζει από μέσα προς τα έξω: κάτω από τα χωριά, στενές αναβαθμίδες κατηφορίζουν τον γκρεμό σε λεπτές λωρίδες, η καθεμιά με το δικό της τοίχο αντιστήριξης από στοιβαγμένες πέτρες, που συγκρατεί μια λωρίδα χώματος λίγο πιο φαρδιά από έναν διάδρομο. Η περιοχή καλλιεργείται εδώ και τουλάχιστον χίλια χρόνια, και πυκνές αναβαθμίδες σώζονται κάτω από τα Al Ayn και Al Aqr. Ρόδια, βερίκοκα, καρύδια, ροδάκινα, σταφύλια και σύκα φυτρώνουν εδώ, δίπλα στα τριαντάφυλλα. Τίποτα δεν είναι τυχαίο — κάθε αναβαθμίδα, τοίχος και κανάλι είναι επιμελημένο έργο, και μεγάλο μέρος τους συντηρείται ακόμη από τις οικογένειες που τα κατέχουν.
Τι είναι πραγματικά ένα falaj
Ένα φαλάτζ — στον πληθυντικό αφλάτζ — είναι ένα κανάλι νερού που λειτουργεί με τη βαρύτητα. Το νερό αντλείται από μια πηγή ή από έναν υδροφόρο ορίζοντα, μερικές φορές μέσω μιας σήραγγας που ανοίγεται μέσα στο βράχο, και στη συνέχεια οδηγείται μέσα από ένα προσεκτικά διαμορφωμένο κανάλι εκεί όπου χρειάζεται, φτάνοντας χωρίς αντλία. Στο Τζεμπέλ Αχντάρ τα κανάλια τρέχουν κατά μήκος των τοίχων των αναβαθμίδων και ανάμεσα στα σπίτια, και η κλίση τους καθορίζει ποια αναβαθμίδα μπορεί να ποτιστεί. Η διανομή γίνεται με βάση τον χρόνο και όχι τον όγκο: κάθε νοικοκυριό δικαιούται τη ροή για μια συγκεκριμένη περίοδο, που παραδοσιακά μετριέται με τη σκιά την ημέρα και με τα άστρα τη νύχτα. Η εγγραφή της UNESCO αναφέρει ότι περίπου 3.000 αφλάτζ παραμένουν σε χρήση σε όλο το Ομάν.
Ο περίπατος των τριών χωριών
Η κλασική εξόρμηση συνδέει με τα πόδια τα Αλ Ακρ, Αλ Άιν και Ας Σαράτζια, ακολουθώντας τα σοκάκια και τα κανάλια φαλάτζ ανάμεσά τους. Οι δημοσιευμένες περιγραφές διαφέρουν — κάποιες αναφέρουν μια εύκολη ώρα ή δύο ανάμεσα σε δύο από τα χωριά, άλλες περιγράφουν μια πιο πλήρη διαδρομή περίπου 8 χιλιομέτρων που διαρκεί τρεις με τέσσερις ώρες. Η διαφορά είναι πραγματική και όχι πρόχειρη καταγραφή: υπάρχουν πολλά συνδεδεμένα μονοπάτια και καμία επίσημη ενιαία διαδρομή. Δεν είναι τεχνικό περπάτημα, αλλά είναι ακανόνιστη πέτρα, εκτεθειμένη σε σημεία, με γκρεμούς δίπλα στο μονοπάτι. Οι οργανωμένες ημερήσιες εκδρομές από το Μουσκάτ συνήθως περιλαμβάνουν μια συντομευμένη εκδοχή.
Ουάντι Μπανί Χαμπίμπ, το χωριό που εγκαταλείφθηκε
Σε μικρή απόσταση με το αυτοκίνητο από τα κύρια χωριά, το Ουάντι Μπανί Χαμπίμπ είναι ο πιο ατμοσφαιρικός σταθμός του οροπεδίου: ένα χωριό με πέτρινα σπίτια στην απέναντι πλευρά ενός μικρού φαραγγιού, εγκαταλελειμμένο από τη δεκαετία του 1980, όταν οι κάτοικοι μετακόμισαν σε κατοικίες με καλύτερη πρόσβαση σε δρόμους και υπηρεσίες. Ένα μονοπάτι με σκαλοπάτια οδηγεί από τον χώρο στάθμευσης προς τα κάτω στο ουάντι και από την άλλη πλευρά προς τα πάνω στα ερείπια, όπου πόρτες και παράθυρα σώζονται σε τοίχους που κατά τα άλλα είναι άστεγοι και καταπράσινοι. Καρυδιές και βερικοκιές γεμίζουν τον πυθμένα του ουάντι· μερικοί από τους παλιούς οπωρώνες εξακολουθούν να φροντίζονται και κάποιοι έχουν αφεθεί στην τύχη τους.
Το φαλάτζ της UNESCO στο τέλος του δρόμου
Πριν από το σημείο ελέγχου, στους πρόποδες του βουνού, το Μπirkat Αλ Μουζ ανταμείβει τη στάση που του κάνουν οι περισσότερες ημερήσιες εκδρομές. Το Φαλάτζ Αλ-Χατμίν, που ποτίζει την πόλη, είναι ένα από τα πέντε αφλάτζ που εγγράφηκαν στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 2006 ως τα Συστήματα Άρδευσης Αφλάτζ του Ομάν. Είναι ένα νταγουντί φαλάτζ, ο τύπος με τη βαθιά σήραγγα που ρέει όλο τον χρόνο, με δημοσιευμένη ροή περίπου 166 λίτρων ανά δευτερόλεπτο σε μήκος περίπου 2.450 μέτρων από το μητρικό πηγάδι έως το σημείο όπου το νερό αναβλύζει. Σημειώστε προσεκτικά τη διάκριση: η καταγεγραμμένη κληρονομιά είναι αυτό το φαλάτζ στο Μπirkat Αλ Μουζ, όχι οι αναβαθμίδες του βουνού πάνω από αυτό.
Αυτά είναι ζωντανά χωριά, όχι υπαίθριο μουσείο
Πρόκειται για κατοικημένους τόπους με ιδιωτική περιουσία, όχι για μνημείο με εκδοτήριο εισιτηρίων. Οι αναβαθμίδες είναι το εισόδημα κάποιου, ο καρπός δεν είναι για να τον κόβεις, και τα μονοπάτια που δείχνουν δημόσια μπορεί να περνούν μέσα από έναν κήπο. Η οδηγία του υπουργείου Τουρισμού του Ομάν για κάλυψη των ώμων και των γονάτων ισχύει εδώ περισσότερο από οπουδήποτε στην ακτή, και η ίδια οδηγία ζητά από τους επισκέπτες να ζητούν άδεια πριν φωτογραφίσουν ανθρώπους. Οδηγήστε αργά μέσα στους οικισμούς, όπου τα σοκάκια είναι στενά και τα παιδιά τα χρησιμοποιούν. Η αγορά ροδόνερου ή μελιού απευθείας από έναν παραγωγό του χωριού είναι από τα πιο χρήσιμα πράγματα που μπορεί να κάνει ένας επισκέπτης.